«Η Νύμφη της Λόχμης»


love mattersΈνα σιγανό αεράκι μου χάιδεψε το μάγουλο…
Θυμήθηκα το άγγιγμά Σου, τη δύναμη που μου ασκούσε το βλέμμα Σου όταν χανόταν στο δικό μου…
Πόσο τρυφερά Σε έπαιρνα στην αγκαλιά μου…
μην τυχόν και σπάσω το αλάβαστρο της αγγελικής οπτασίας που παρουσίαζες μπροστά μου…

Λένε πως ο Έρωτας είναι τυφλός.
Τώρα πια το πιστεύω…
Τυφλώθηκε όταν Σε κοίταξε για πρώτη φορά.
Δεν μπόρεσε ούτε καν Αυτός να αντέξει το Φως των ματιών Σου…
Αν τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής, τότε δεν είναι ψέμα…
είσαι στ’ αλήθεια μια Νύμφη που χάθηκε στις λόχμες της Αρτέμιδος…
θηρεύοντας έναν απλό θνητό για να ξεγελάσει την ανία της Αθανασίας…

Ήξερα από την αρχή ότι ο χρόνος μου μαζί Σου θα ήταν πεπερασμένος.
Και όμως…
Ποτέ δεν μπόρεσα να ξεπεράσω τη δύναμη του φιλιού Σου, την αγαλλίαση της αγκαλιάς Σου, την πλήρωση όλων μου των αισθήσεων.
Από Εσένα…

Και τώρα…
κοντά στο Τέλος …
Περιμένω ν’ απαλλαγώ από τα φρικτά δεσμά της Ύλης.
Ξέρω πως θα είμαστε μαζί…
εκεί ….
Στην Ουράνια Αρκαδία των Μυστών….
Μονάκριβα δική μου …
για πάντα …
Εις το επανιδείν…
Διοτίμα…
Δέσποινα της Μαντίνειας…

© 2011 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

Advertisements

About Nick

Official Website www.arkadian.gr
This entry was posted in ΠΟΙΗΣΗ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s