Category Archives: Δοκίμια

Φεγγάρια του Έρωτα


Η μαγεία της Σελήνης βρίσκεται στο ότι παρόλο που δεν είναι αυτόφωτη μα αντανακλά το Φως του Ήλιου, έχει επάνω μας μεγαλύτερη επίδραση από Εκείνον… ίσως γιατί οι άνθρωποι δεν αντέχουμε να

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

«Αντανάκλαση της Ιθάκης»


Κανένας δεν σου κάθεται στον σβέρκο αν δεν σκύψεις το κεφάλι… κανένας δεν μπορεί να σου στερήσει τον Ορίζοντα, αν έχεις μάθει να κοιτάζεις χωρίς παρωπίδες και να βλέπεις αυτό που

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

Θυμήσου τα Καλάβρυτα, πατριώτη


Τρἐξτε πατριώτες !!!! Οι Γερμανοί σκοτώνουν τους άνδρες του χωριού… Αλίμονο… σειρά σας γυναίκες, τα παιδιά κρύψτε ωρέ … Να σωθούν αυτά… Να εκδικηθούν το

Posted in Αταξινόμητα, Δοκίμια, Ημερολόγιο Κατοχής | Σχολιάστε

«Το Βιβλίο της Ζωής»


Πόσο άδικα μικρή η Ζωή όταν ρουφάς αδιάκοπα κάθε Στιγμή Της… Πόσο ανυπόφορα ατέλειωτη η Ζωή όταν αφήνεις να περνά αδιάφορα μπροστά σου κάθε Ευκαιρία… Ζεις… μα σπάνια Βιώνεις… Βίος βασισμένος στο Βιός και όχι στο Πώς… Καθημερινή μουντάδα βουτηγμένη … Συνέχεια

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

Ζωή σαν Παραμύθι … σε μια Παραμυθένια Ζωή


Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

Η Ελλάδα της Κρίσης… η Ελλάδα της Διάκρισης


Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

«Φαντάσματα της καρδιάς»


*  *  *  *  * Το άρθρο έχει μεταφερθεί και μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ  *  *  *  *  *  

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

Ο Δρακοκτόνος Απόλλων, ή ο Δρακοκτόνος Άγιος Γεώργιος;


*  *  *  *  * Το άρθρο έχει μεταφερθεί και μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ  *  *  *  *  *

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

Χριστός γεννάται Σήμερον


Χριστός γεννάται Σήμερον… Πυξίδα του Θείου Βρέφους, το Άστρο το Φωτεινό… Ουράνιο Φέγγος της Ελπίδας, η Αγνή Καρδιά του Παιδιού… Σμύρνα, λιβάνι και χρυσός των Μάγων τα θεία Δώρα… Στον Βασιλιά των Βασιλιάδων… Κόσμος όπου βασιλεύουν τα παιδιά… είναι Κόσμος … Συνέχεια

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε

«Το μαύρο μπλουζάκι»


Είμαι ένα μαύρο μπλουζάκι … Κάποτε είχα πολλούς φίλους, αλλά ξαφνικά όλα άλλαξαν. Μια μεγάλη, Μαύρη Σκιά απλώθηκε στον κόσμο από την Δύση και οι άνθρωποι έχασαν τα λογικά τους … Είμαι ένα μαύρο μπλουζάκι … Κάποτε όλοι με ήθελαν … Συνέχεια

Posted in Δοκίμια | Σχολιάστε